Co-sleeping = No-sleeping

Έχω σχεδόν ξεχάσει τι θα πει να απολαμβάνεις τον ύπνο. Τον πολύωρο, συνεχόμενο, ανεμπόδιστο ύπνο. Αν εξαιρέσεις το (προ δοντιών) δίμηνο μεταξύ 4-6 μηνών που η κόρη μου κοιμόταν 10 το βράδυ με 8 το πρωί, οι μη διακεκομμένοι ύπνοι είναι η ασυνήθιστη εξαίρεση στον κανόνα που θέλει την κόρη μου να ξυπνάει κάποια στιγμή μεταξύ 3-5. Αφού αφήσω να περάσουν μερικά λεπτά θερμοπαρακαλώντας να ξανακοιμηθεί μόνη της, προχωράω στο επόμενο στάδιο: αφήνω να περάσουν μερικά δευτερόλεπτα ευχόμενη να ξυπνήσει ο πατέρας της και να πάει στο δωμάτιό της. Το οποίο βέβαια με σώζει μόνο από την διαδρομή κρεβάτι – κούνια (περίπου πέντε μέτρα δηλαδή, αλλά κάτι είναι κι αυτό). Καθώς μετά μου τη φέρνει στο κρεβάτι.

Μιας και θηλάζω ακόμη, μετά την διακομιδή θέλοντας και μη αναλαμβάνω εγώ. Τις πιο πολλές φορές, μόλις την ταΐσω, την χαϊδέψω, πει ξανά και ξανά «μπαμπά» και «μαμά», μου χτυπήσει παλαμάκια, θυμηθεί ό,τι έχει μάθει το τελευταίο 24ωρο και εξαντλήσει όλο το δυστυχώς ακατάληπτο ακόμη υπόλοιπο λεξιλόγιό της, κοιμάται και την ξαναβάζω στο κρεβάτι της.

Τις φορές που έχω αποκοιμηθεί κατάκοπη έχοντάς την ακόμη στην αγκαλιά μου έχω μετανιώσει πικρά: άθελά μου την έχω αφήσει ξεσκέπαστη και για την επόμενη εβδομάδα τουλάχιστον είναι κρυωμένη. Όταν δεν κρυώνει, το μετανιώνω με διαφορετικό τρόπο: με μπουνιές και κλωτσιές. Αυτή τη στιγμή έχω μια μελανιά κάτω από το δεξί μου στήθος την οποία μάταια πασχίζω να καταλάβω πώς την αποκόμισα. Όπως και να την απέκτησα πάντως, η μικρή την έχει βάλει στόχο: κάθε φορά που τεντώνει τα μακριά της πόδια στο ούτως ή άλλως όχι ιδιαίτερα king size κρεβάτι μας, λες και την βάζει στόχο. Σήμερα ούρλιαξα τόσο πολύ κάποια στιγμή που την ξύπνησα. Αφήστε που είτε την έχω βάλει στην κούνια της είτε όχι, άπειρες φορές έχω ξυπνήσει κάθιδρη μέσα στη νύχτα μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι δεν την έχω πλακώσει/ αφήσει ξεσκέπαστη/ πετάξει από κάτω από το κρεβάτι.
Ο πατέρας της φυσικά δεν καταλαβαίνει τίποτε απολύτως. Απολαμβάνει το co-sleeping αφού «υπάρχει πιο τέλειο πράγμα από το να κοιμάμαι με την οικογένειά μου;».  Ναι, υπάρχει. Ο ύπνος.

Γι’ αυτό και μόλις είδα αυτό το βίντεο ταυτίστηκα αμέσως.

(Να υποθέσω ότι οι γονείς του παιδιού της photo είναι κάπου κάτω από το κρεβάτι;)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s