Περί (πατρικής) τυφλότητας

Τον άντρα μου τον αγαπώ. Αυτό εξυπακούεται βέβαια αλλιώς δεν θα ήταν άνδρας μου και πατέρας του παιδιού μου. Αυτή όμως η επιλεκτική του όραση μερικές φορές με φέρνει στα όρια της παράνοιας. Και λέω επιλεκτική γιατί τις -ελάχιστες- φορές που κάνω την παραμικρή γρατζουνιά στο αυτοκίνητο (το οποίο εκείνος παίρνει σπάνια, αφού οδηγεί μηχανή) ποτέ δεν παραλείπει να τη δει. Όταν πρόκειται όμως να του ζητήσω κάτι την ώρα που το χρειάζομαι, τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα μοιάζει σαν αυτό στο βίντεο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s