Εσύ πόσο cool μητέρα είσαι;

tumblr_n4u8sbLvwW1rh06nto1_500

Τις βλέπεις στα εμπορικά. Στο πάρκο. Σε φιλικά σπίτια. Και κυρίως στην τηλεόραση και το σινεμά. Είναι οι cool μητέρες. Την ώρα που εσύ καταφτάνεις αναμαλλιασμένη και λαχανιασμένη στη γιορτή, εκείνες είναι ντυμένες σαν να κάθονται πρώτη θέση στο fashion week. Ενώ εσύ ζέχνεις γαλατίλα και υπολείμματα τροφών επάνω σου, εκείνες έχουν -άκουσον, άκουσον- βαμμένα νύχια. Τη στιγμή που εσύ κυνηγάς από πίσω το παιδί με το τυροπιτάκι μπας και ξεγελαστεί και φάει καμιά μπουκιά χωρίς να την φτύσει στο επόμενο πλακάκι, εκείνες δηλώνουν με υπερηφάνεια και απάθεια δημοσίου υπαλλήλου προ Μνημονίου ότι το παιδί τους έχει να βάλει κάτι στο στόμα τους δύο ημέρες, αλλά δεν ανησυχούν: «όταν πεινάσει, θα φάει». Όταν εσύ τρέχεις σαν φιναλίστ Μαραθωνίου να το προλάβεις σε κάθε βήμα μην χτυπήσει, εκείνες κουτσουμπολεύουν με τις κολλητές την ώρα που η τύχη των παιδιών αγνοείται.

Το ομολογώ. Δεν είμαι cool μητέρα. Τουλάχιστον όσο θα ήθελα. [Αν και είμαι σίγουρα πιο cool από τον πατέρα της, ο οποίος θεωρεί πως ό,τι κυκλοφορεί σε ακτίνα 100 μέτρων από τον άξονά της είναι θανάσιμη απειλή που, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την τραυματίσει, να την πονέσει, να την κρυώσει, να την τρομάξει].

Προσπαθώ όμως. Όχι να γίνω αδιάφορη αλλά να γίνω τόσο ώστε να περνάμε καλύτερα και οι δυο μας. Γιατί, το βλέπω. Το άγχος το παιδί το καταλαβαίνει. Το ρουφάει σαν μπαλόνι από ήλιο και το βγάζει τη στιγμή που εκείνο κρίνει. Και επίσης τσαντίζεται, και με το δίκιο του. Σκέψου να είχες μια τρελή -ακόμη κι αν αυτή τους τελευταίους 15 μήνες σου εξηγεί επίμονα είναι η μητέρα σου- να σε ακολουθεί ξωπίσω με το φαγητό την ώρα που εσύ το μόνο που σκέφτεσαι είναι πώς θα καταφέρεις να δεις ποια είναι η χρησιμότητα αυτού του μακρόστενου πράγματος με τρύπες που μόλις σου έφεραν δώρο; (σ.σ. η Έλενα μπροστά σε μια φλογέρα). Θα έτρωγες; Δεν θα έτρωγες.

Επίσης προσπαθώ να μην με συγκρίνω με τις άλλες μητέρες, τις cool ή εκείνες που μου δίνουν αφορμές να τις ζηλεύω θανάσιμα (π.χ. εκείνες που κοιμούνται έξι ώρες σερί), και απλώς να εκτιμώ το γεγονός ότι είμαι μητέρα ενός παιδιού που είναι για μένα ο κόσμος όλος – και το αντίστροφο. Υπάρχει τίποτα πιο κουλ από αυτό;

Υ.Γ. Το βίντεο – παρωδία του Cool Kids των Echosmith μπορεί να είναι τρελή αμερικανιά, αλλά νομίζω πως δίνει το νόημα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s