Κορακίστικα ναι, κοριτσίστικα όχι

Boy and girl light

Στην αρχή δεν έδινα σημασία. Αλλά όταν το κακό παράγινε, άρχισα να εκνευρίζομαι. «Πόσο είναι ο γιος σας; » ή «αχ, τι γλυκούλης που είναι!». Αφού απαντούσα ανάλογα με την ερώτηση, έσπευδα να διευκρινίσω. «Ε, ευχαριστώ, είναι κοριτσάκι».

Ok, πολλά μαλλιά δεν είχαμε ποτέ, τώρα αρχίζουμε τα πρώτα μας κοτσιδάκια, είναι όμως αυτός λόγος για να βγάλει κανείς το συμπέρασμα, σώνει και καλά, ότι το παιδί είναι αγόρι;

Όχι, ο λόγος είναι, όπως σπεύδουν να συμβουλεύσουν οι περισσότεροι που ακούν την απάντησή μου, ότι «δεν το ντύνω αρκετά κοριτσίστικα». Κοριτσίστικα; Αχά. Τουτέστιν; Μια πανδεσία του ροζ, κι από δίπλα φιογκάκια και κορδελάκια; Όχι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Δεν είναι ότι δεν έχουμε ροζ ρουχαλάκια. Άλλωστε το 80% των δώρων που έχουμε λάβει σε γιορτή, γενέλθια, βάφτιση είναι σε αυτόν τον ανίκητο συνδυασμό λευκού και κόκκινου χρώματος (αν άλλαζα όλα τα ροζ δώρα θα έπρεπε να παραιτηθώ από τη δουλειά και να ζω μεταξύ Mall και Golden Hall). Απλώς στη μανούλα δεν αρέσουν πολύ τα ροζ ρουχαλάκια και, όποτε μπορεί, προσθέτει τις δικές τις κόκκινες, μπλε, κίτρινες ή μαύρες πινελιές.

Δεν είναι όμως μόνο τα ροζ – κοριτσίστικα ρούχα. Είναι και τα ροζ – κοριτσίστικα παιχνίδια που με κάνουν να απορώ πότε θα αλλάξει αυτός ο κόσμος που έλεγε και ο Κεμαλ του Χατζηδάκι (άκουσα τον Ζουράρι να μιλάει στη Βουλή και αποφάσισα σε κάθε ποστ να ρίχνω και λίγο πολιτισμό μπας και μπω κι εγώ ποτέ στη Βουλή.
Ακόμη δεν έχει συμπληρώσει ενάμιση χρόνο ζωής και έχουμε γεμίσει ροζ μωρά που κλαίνε, θέλουν άλλαγμα, τάισμα, πλύσιμο ενώ έντονη έχουν κάνει την παρουσία τους και κούκλες τύπου μπάρμπι. Και φυσικά μίνι σκούπες και φαράσια και, φυσικά, κατσαρολικά. Έτσι μου ‘ρχεται να της πω: «Μαγείρεψε τώρα που μπορείς, γιατί όταν μεγαλώσεις, θα σιχτιρίζεις και μόνο στη σκέψη».

Να το ξεκαθαρίσουμε: Δεν είμαι αντίθετη με το να παίζει ένα κορίτσι με κούκλες και ένα αγόρι με αυτοκίνητα. Είμαι αντίθετη να παίζει μόνο με τέτοια. Προσωπικά απολαμβάνω πολύ όταν ο τρίχρονος ανηψιός μου έρχεται σπίτι και παίζει με τις κούκλες της μικρής, το ίδιο όπως όταν εκείνη παίζει (ή, τέλος πάντων, προσπαθεί να παίζει) με τα σπαθιά του ξαδέλφου της.

Το λένε άλλωστε και οι ειδικοί: το να μην αποκλείεις παιχνίδια ανάλογα με το φύλο του παιδιού δεν εμποδίζει ένα κορίτσι να επιλέξει μια ροζ κούκλα ή ένα αγόρι να επιλέξει ένα μπλε αυτοκινητάκι – απλώς εμποδίζει αυτή η επιλογή να είναι υποχρεωτική.

Όλο αυτό το girly issue με έχει απασχολήσει πολύ και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα παιχνίδια είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να το παίρνουμε τόσο αψήφιστα. Κλαψιάρικα μωράκια εσείς; Τρενάκια και αεροπλάνακια για να ταξιδέψει to the moon and back εγώ. Μπάρμπι εσείς; Spiderman εγώ. Σκούπες και κουζινικά εσείς; Κατασκευές και τουβλάκια εγώ. Το πολύ πολύ να ξεβιδωθούμε από το πολύ παιχνίδι.

Υ.Γ. Δύο κοπέλες από τις ΗΠΑ τα πήραν τόσο πολύ από αυτό που ονομάζεται “κοριτσίστικα” ρούχα που αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους σειρά, η οποία μάλιστα πηγαίνει και πολύ καλά. Ποιος είπε ότι πάνω στα “κοριτσίστικα” ρούχα δεν χωρούν αεροπλανάκια και τρενάκια; Αυτές οι δύο στο Princess Awesome πάντως όχι.

Advertisements

4 thoughts on “Κορακίστικα ναι, κοριτσίστικα όχι

  1. Γειά σου MiisMommyPenny! Σε γενικές γραμμές συμφωνώ μαζί σου! Και γω διαβάζω πολύ για την ανάπτυξη του παιδιού και όντως οι ρόλοι είναι πολύ ξεκάθαροι από αυτή την ηλικία. Σκούπα για τα κορίτσια, εργαλεία για το αγόρι!!! Γκρρ… Τα καλύτερα παιχνίδια είναι τα γιούνισεξ, όπως τα λεγκο, τα παζλ, τα πλειμομπιλ. Θα κάνω όμως μια σύσταση αν μου επιτρέπεις. Επείδη φαίνεται ότι ασχολείσαι και με την ψυχολογία του παιδιού, θα ήθελα να σε ενημερώσω πόσο σημαντικό είναι να φοράει το παιδί χρώματα!!! Βασικά, το χρώμα είναι σημαντικό και στην ψυχολογία των ενηλικων. Το γκρι, μαύρο, κορακί είναι χρώματα που συνδέονται με την επισημότητα, κομψότητα και με … τις κηδείες! Δε νομίζω ότι είναι ιδανικά για μωράκια! Δε λέω, που και που κανα γκρι πουλοβεράκι (υπάρχουν υπέροχες γκρι αποχρώσεις που πάνε και με ροζ παστέλ 😉 ), αλλά καλύτερα να τα αποφεύγουμε! Το λένε οι ψυχολόγοι, το λέει και το κόμον σενς.. χεχε. Καλή συνέχεια!

    Like

    1. Έχεις πολύ δίκιο στην παρατήρησή του. Τρελαίνομαι για το φούξια, το κίτρινο, το λαχανί και μια μέρα που παρατήρησα ότι τα παντελόνια της είναι υπερβολικά “σοβαρά” στο χρώμα τους, έτρεξα να της πάρω ένα υπέροχο φούξια – ροζ. Το γκρι ούτε κι εμένα με τρελαίνει.

      Like

  2. ααα, και ξέχασα να σου πω! όσον αφορά τα δώρα, να το ξεκαθαρίζεις! Δεν θέλω ροζ ρουχα!! έτσι κάνω εγώ και σε όποιον αρέσουμε! Κι αν μου κάνουν δώρο κάτι που δε μου αρέσει (π.χ. σκουρα γκρι ρούχα, χαζά παιχνίδια και σοκολάτες κιντερ) το χαρίζω αλλού! ή το δίνω στον ερυθρο σταυρό..

    Like

    1. Νατάσσα χίλια συγνώμη που έκανα τόσα χρόνια να περάσω τα μηνύματά σου. Είμαι λίγο στόκος από τεχνολογία και τώρα μόλις τα είδα! Αυτό που λες με τα χαρίσματα το κάνω κι εγώ. Κι εγώ διευκρινίζω ότι δεν θέλω ροζ αλλά στους πιο δικούς σου ανθρώπους, δεν έχω σε όλους αυτή τη δυνατότητα ή το θάρρος

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s