Κάποτε διάβαζα βιβλία (για μεγάλους)

20150103_090942

Η πρώτη μου σοβαρή ρήξη με το διάβασμα ήταν όταν απέκτησα αυτοκίνητο. Κορίτσι των ΜΜΜ (εκτός των ΜΜΕ), ήταν μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της καθημερινότητας: να ξεκινάω για τη δουλειά με το βιβλίο παραμάσχαλα και μέχρι να φτάσω στο γραφείο να έχω ταξιδέψει όπου μπορεί να βάλει ο νους σου, κι αν έλεγε η διαδρομή μόνο το μίζερο Άνω Πατήσια – Γέρακας. Ο μόνιμος σελιδοδείκτης των (υπερ)αστικών μου περιπλανήσεων ήταν το εισιτήριό μου και δεν ήταν λίγες οι φορές που είχα περπατήσει μια – δυο στάσεις επειδή είχα ξεχαστεί.

Όταν έκατσα στο τιμόνι, το βιβλίο έγινε ραδιόφωνο και αυτομάτως ο ετήσιος αριθμός των βιβλίων που διάβαζα μειώθηκε βίαια και αισθητά. Το αυτοκίνητο μου έλυσε τα χέρια από πολλές απόψεις, αλλά μου έδεσε τα μάτια μπροστά σε εκατοντάδες βιβλία που θα ήθελα να έχω διαβάσει αφού, ως γνωστόν, «τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος.

Ο δεύτερος μεγάλος μας τσακωμός έγινε όταν ήρθε η Έλενα. Ξαφνικά και μόνο η σκέψη να ξαπλώσω αγκαλιά με ένα βιβλίο και να το αφήσω να με παρασύρει στις σελίδες του λειτουργεί πιο υπνωτιστικά και από το να μετράω προβατάκια. Ζήτημα αν εδώ και ενάμιση χρόνο έχω διαβάσει πάνω από είκοσι βιβλία, με τα μισά να αφορούν σε -τι άλλο- ανατροφή παιδιών, συναισθηματική νοημοσύνη, παιδική διατροφή και άλλα τέτοια συναρπαστικά θέματα.

Μα τι λέω; Διαβάζω βιβλία. Τουλάχιστον 4 -5 την ημέρα, πολλές φορές και παραπάνω. Μερικά τα έχω διαβάσει τόσες φορές που τα ξέρω απ’ έξω. Κάποια με συγκινούν κιόλας, ενώ σε άλλα κάθομαι και χαζεύω μόνη μου την εικονογράφηση. Εντάξει, οι πρωταγωνιστές τους μπορεί να μην έχουν τον πολυσχιδή χαρακτήρα των ηρώων του Ντοστογιέφσκι ή του Φλομπέρ αλλά έχουν το ενδιαφέρον τους. Και το βασικότερο; Κάνουν την Έλενα να τους κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια, όλο απορία και ερωτηματικά σαν να θέλει να μπει μέσα τους και να κοιμηθεί εκεί, στις κουβέρτες και τα κρεβατάκια που βλέπει στις ιλουστρασιόν σελίδες.

20150222_230234

Λέω να την αφήσω μια μέρα να το κάνει. Κι εγώ να κάτσω στο δικό μου κρεβάτι να διαβάσω μια – δυο σελίδες από το βιβλίο μου, λίγο πριν αποκοιμηθώ.

Υ.Γ. Στη φωτογραφία η κόρη μου λίγο πριν τα βάλει με τον Τζο Νέσμπο, ο οποίος φιλότιμα προσπάθησε να με παρασύρει. Μαντέψτε ποιος κέρδισε…

Υ.Γ2 Θέλω πολύ και θα γράψω σύντομα για τα παιδικά βιβλία – αυτόν τον τρόμο. Σήμερα το θέμα ήταν για τα βιβλία της μανούλας.

Υ.Γ3. Σας ζηλεύω λίγο εσάς εκεί. Ακούτε;

Advertisements

One thought on “Κάποτε διάβαζα βιβλία (για μεγάλους)

  1. Βιβλία για παιδιά, ότι πιο συναρπαστικό! Διαβάζοντας μαζί του ένα βιβλίο, ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, κοιτώντας το καθώς ανακαλύπτει νέα πράγματα και το φοβερότερο όλων ”μαμά, τι είναι αυτό;;”

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s