Δημιουργικό χάος

8415a679f10f501c736bbd83d80526af

Πριν κάτι ημέρες πήγαμε με την Έλενα σε ένα σπίτι για να παίξουμε, καλεσμένες μιας κοινής φίλης της μαμάς-οικοδέσποινας. Φτάνοντας, η πολύ ευγενική μαμά μας υποδέχτηκε με απολογητικό ύφος: Συγνώμη για το χάος, αλλά καταλαβαίνετε. Όταν έχεις μικρά παιδιά…

Υπερβολικά τακτοποιημένο ακόμη το σπίτι. Μάλλον έχει μόλις ξυπνήσει
Υπερβολικά τακτοποιημένο ακόμη το σπίτι. Μάλλον έχει μόλις ξυπνήσει

Φυσικά καταλάβαινα.
Προσπερνώ το χολ και προχωρώ στο καθιστικό. Τι να δω; Ένα σπίτι πεντακάθαρο και απολύτως τακτοποιημένο. Ούτε ένα παιχνίδι πεταμένο στον καναπέ, ούτε ένα παπούτσι ξέμπαρκο στη μέση του χαλιού, ούτε ένα παιδικό βιβλίο σε άσχετη θέση. Όλα στοιχισμένα και σε απόλυτη τάξη. Ακόμη κι αν έπρεπε να φας από το πάτωμα, θα το έκανες χωρίς κανέναν ενδιασμό.

Κι όμως, η οικογένεια έχει τρία μικρά παιδιά και έναν σκύλο.
Η πρώτη μου σκέψη ήταν να την ζηλέψω: “Μπράβο”, είπα από μέσα μου, “με τέτοια οικογένεια και καταφέρνει να διατηρεί το σπίτι σε τέτοια κατάσταση. Κι εγώ με ένα και είτε μπαίνεις σπίτι μου, είτε σε παιδότοπο ένα και το αυτό.

Μια τυπική εικόνα του σπιτιού, με την Έλενα σε πλήρη δράση
Μια τυπική εικόνα του σπιτιού, με την Έλενα σε πλήρη δράση

Αμέσως μετά όμως ένιωσα άβολα. Να έχει καθίσει άραγε ποτέ κανείς πριν στον λευκό καναπέ; Να είχαν βαφτεί ποτέ αυτοί οι τοίχοι με μαρκαδόρο,έστω κι από αυτούς που βγαίνουν με νερό; Να είχε πέσει ποτέ φαγητό στο μάρμαρο;

Μπροστά σε αυτό το μουσειακό περιβάλλον που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν εκεί μέσα ζουν μικρά παιδιά ή αγάλματα της ελληνιστικής περιόδου την προτιμώ την ακαταστασία. Ακόμη κι αν με αναγκάζει να τακτοποιώ τα ίδια πράγματα δύο, τρεις, και τέσσερις φορές τη μέρα, ακόμη κι αν κάνει το σπίτι να μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο, ακόμη κι αν κινδυνεύω να πάω από πέσιμο γλιστρώντας πάνω σε μια πλαστική φραουλίτσα.

Ιδού η λύση κυρίες και κύριοι
Ιδού η λύση κυρίες και κύριοι

Το λένε και οι ψυχολόγοι, το χάος που δημιουργούν τα παιδιά με τα παιχνίδια τους είναι ο κόσμος τους και γι’ αυτά απολύτως τακτοποιημένος. Παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα υστερικό από άποψη τάξης αποστειρωμένο περιβάλλον, που δεν τους επιτρέπεται να πετάξουν, να λερώσουν, να σκορπίσουν κλπ. κινδυνεύουν να γίνουν το ίδιο αποστειρωμένα και ψυχαναγκαστικά.

Εγώ πάντως δεν καταβάλω καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια να μάθω στην Έλενα την έννοια του δημιουργικού χάους. Από τη στιγμή που ξυπνάει μέχρι την ώρα που κοιμάται μοιάζει λες και αναρωτιέται: «Πόση περισσότερη ακαταστασία μπορώ άραγε να προκαλέσω σήμερα;». Και πάντα ξεπερνά τον εαυτό της.

Να κι ένα πλήρως κατατοπιστικό βίντεο του τι ακριβώς περιλαμβάνει μια συνηθισμένη ημέρα στο σπίτι μας και υποθέτω και σε χιλιάδες άλλα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s