Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία

20150720_184140_resized  20150729_182527_resized

Τις τελευταίες ημέρες η Έλενα έχει λαλήσει εντελώς. Ξυπνάει το πρωί και μετά το «πατερούλη» (έχει αποδεχτεί πλέον το γεγονός ότι η μητέρα της έχει ήδη φύγει για τη δουλειά) φωνάζει «θάλασσα». Αρνείται να φορέσει οτιδήποτε εκτός από μαγιό, να φάει οτιδήποτε εκτός από φρούτα και όταν δεν τρέχει στην πόρτα παίρνοντας ό,τι βρει μπροστά της και φωνάζοντας «θέλω να πάω στη θάλασσα», «κολυμπάει» στην πισίνα της ή βάζει «να κολυμπήσουν» τα παιχνίδια της. Αν τύχει να δει καμιά φωτογραφία με παραλία φωνάζει «κι εγώ θέλω εκεί». Και σήμερα το βράδυ, λίγο πριν την πάρει ο ύπνος, μου λέει: «Θέλω να πάω στην θάλασσα να κολυμπήσω. Θέλω άμμο». Καμιά φορά βέβαια οι τάσεις φυγής της λοξοδρομούν: σήμερα μου επίσης μου είπε ότι θέλει να πάει «στην σιγαλιά». Δεν είμαι σίγουρη πού ακριβώς τοποθετεί την σιγαλιά αλλά το σίγουρο είναι ότι το παιδί έχει «φύγει».

Ηθικό δίδαγμα: η μία εβδομάδα διακοπών τον Ιούλιο ήταν λάθος, καθώς ως γνωστόν αν δεν έχεις δοκιμάσει κάτι δεν σου λείπει. Αν το δοκιμάσεις και το χάσεις στη συνέχεια, τότε κλάψ’ τα.

Είναι βέβαια και που αυτή η εβδομάδα δεν παλεύεται από μόνη της τόσο λόγω ζέστης όσο και επειδή σε δύο ημέρες φεύγουμε, οπότε τι να σου κάνει το δίχρονο. Σαν να το μυρίζεται ότι οι ημέρες για το νησί πλησιάζουν, οπότε την έχει πιάσει ανυπομονησία. Το ίδιο έχει πιάσει κι εμένα άλλωστε και από τη Δευτέρα έχω βγάλει τις βαλίτσες μόστρα στο σαλόνι, μην τυχόν και ξεχάσω τίποτα.

Ξέρω καλά ότι οι διακοπές δεν θα είναι ξανά οι ίδιες, όπως εκείνες όταν έπαιρνες ένα μαγιό και ένα παρεό και πέθαινες στην ξαπλώστρα μέχρι το ηλιοβασίλεμα και μόνο και μόνο γιατί έπρεπε να ετοιμαστείς για να βγεις το βράδυ. Στις διακοπές του Ιουλίου όχι μόνο δεν κάθισα ούτε ένα λεπτό σε ξαπλώστρα, αλλά δεν πρόλαβα να βάλω ούτε σταγόνα αντηλιακού πάνω μου, με αποτέλεσμα να γυρίσω το ίδιο ή και περισσότερο κουρασμένη αλλά πάντως αναψοκοκκινισμένη σαν λουκάνικο σε μπάρμπεκιου που έχει αρπάξει.

Ξέρω όμως επίσης ότι η χαρά που ζωγραφίζεται στα μάτια ενός παιδιού όταν βρίσκεται σε μια παραλία με απλωμένα τα κουβαδάκια μπροστά του και την άμμο όλη στη διάθεσή του είναι πιο διεγερτική από δέκα διπλούς εσπρέσο. Όταν μάλιστα πρόκειται για τη χαρά του δικού σου παιδιού, μιλάμε για ένα θαύμα στο repeat.

Υ.Γ. Εμείς λοιπόν φεύγουμε για λίγες ημέρες, «πάμε να κολυμπήσουμε», όπως λέει και η Έλενα. Καλές βουτιές σε όλους. Αλμυρές κατά προτίμηση.

dsads

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s